0 Gardados para despois

Antón Losada

O cazo de Meirás

Misterios da xestión pública en mans do Partido Popular. A Xunta de Feijóo pode regar a familia Franco con decenas de miles de euros para que cumpra coa súa obrigac de abrir ao público o Pazo de Meirás, pero non pode facer algo para obrigarlles a que a xestión dun ben de interese cultural responda aos principios de mérito, capacidade e transparencia que informan a xestión pública. Noutras palabras, a familia Franco pode meter o cazo para quedar cun ben roubado ou recibir cuantiosas subvencións públicas, pero as autoridades non poden dicir unha palabra sobre o pazo. O presidente galego Núñez Feijóo debe vivir nun episodio permanente de Barrio Sésamo e parece evidente que está convencido de que todos os demais tamén.

O goberno bipartito, aquel que non fixo nada nin cambiou nada, declarou ben de interese cultural o Pazo de Meirás, a pesar da furibunda oposición xurídica da familia Franco, que perdeu todos e cada un dos preitos iniciados. Tamén contou coa oposición política do Partido Popular, que sempre que se pretende facer xustiza e escribir a historia como foi defende a inxustiza e o esquecemento usando o nome da reconciliación en balde. Era unha maneira de empezar a devolver ao patrimonio público un ben de valor histórico e cultural roubado polo ditador e a súa familia baixo o simulacro dunha doazón feita a punta de ditadura.

Tras o cambio de goberno en 2009, Feijóo pagou á familia Franco para que cumprise a lei e abrise o pazo ao público polo menos catro días ao mes. Así son as cousas en España: á familia Franco págaselle para que cumpra a lei, aos traballadores mándaselles á Garda Civil. A familia Franco recibiu, que saibamos, máis de 50.000 euros ata 2013 para cumprir mal, tarde e de mala gana as obrigas impostas pola declaración de ben de interese cultural, mentres se facía reportaxes a toda cor para a prensa do corazón e o pazo pechábase en agosto para que non os molestasen durante as súas vacacións. De acordo con este modelo de xestión ao Barrio Sésamo de Núñez Feijóo, temos a obriga de pagar á familia Franco pero que esta poida xestionar as visitas á "súa" propiedade como lle dea a gana. Se non fose unha falacia tan groseira, ata daría risa.

Se queren coñecer as verdadeiras razóns polas que a Xunta de Feijóo puxo a pasta e a familia Franco puxo o cazo a cambio de nada, lean atentamente o argumentario utilizado polo Partido Popular para defender a súa abstención na moción do Concello de Sada para reclamar a devolución do pazo: a Fundación Franco é legal, isto é unha democracia e non Venezuela e o pazo nunca pertenceu ao pobo de Sada. Noutras palabras: o pazo é do Franco e nada que obxectar a que lle dean a xestión á Fundación Franco. Todo o demais, mentira.

Acerca de Antón Losada

Son mariñao da Mariña de Lugo. Autor de Piratas de lo Público. Profesor titular de Ciencia Política da USC, doutor europeo en Dereito, máster en Xestión Pública pola UAB. Ex secretario xeral da vicepresidencia da Xunta e ex secretario xeral de Relacións Institucionais. Comentarista e analista na Ser, Cuatro e El Periódico. Antes en TVE, TVG e El País. Foi director xeral de Radiovoz e adxunto ao conselleiro delegado de La Voz de Galicia.