0 Gardados para despois

Xandra Martínez

Douma, terreo de xogo do imperialismo e manipulación mediática

“Unha mentira repetida mil veces convértese en verdade”. Este principio fundamental do ministro de propaganda nazi Joseph Goebbels foi a argumentación  mais utilizada para crear un clima favorable perante as atrocidades que estes cometían contra os seus inimigos.

A vixencia dese xeito de entender a propaganda no polo imperialista é innegabel. Nos últimos días, os medios de comunicación masivos así como os Estados Unidos e os países da Unión Europea, veñen de trasladar a perpetración dun suposto ataque químico na cidade siria de Douma, responsabilizando ao goberno sirio e concretamente ao presidente Bashar al-Assad, xunto aos seus aliados rusos e iranianos. Este acontecemento ten lugar cando a rexión de Gouta Oriental ven de ser liberada da ocupación terrorista dos que utilizaban esta ubicación como plataforma para bombardear a cidade de Damasco desde o inicio da guerra.

Xa o 4 de abril de 2017 a prensa do sistema anunciaba un suposto ataque químico na localidade de Jan Sheijun, na provincia de Idlib nun contexto de avance no que as tropas sirias liberaran máis de 300 localidades e case toda a rexión da ameaza terrorista. As únicas probas existentes eran vídeos facilitados polos chamados “White Helmets” ou Cascos Brancos, unha ONG financiada por empresas e gobernos como os de Arabia Saudita, Reino Unido, Turquía ou Qatar que opera nos territorios controlados polo ISIS e Al Qaeda en Siria e que ten manifestado en numerosas ocasións o seu apoio aos extremistas. A mnipulación da información quedou demostrada cando a ONG sueca “Médicos Suecos para os Dereitos Humanos” denunciou publicamente aos Cascos Brancos por falsificación de vídeos e uso de crianzas mortas para a produción dos mesmos. Ademais, o goberno sirio xa se tiña desfeito de todo o seu armamento químico no ano 2014 coa supervisión dos Estados Unidos entre outros. A reacción internacional a este suposto ataque químico foi  a intervención militar por parte dos Estados Unidos nun ataque composto por 59 misís Tomahawk desde os destrutores USS Ross e USS Porter contra unha base aérea siria. Pero esta non foi a única vez que se alertou dun ataque químico, mais todas as denuncias seguiron o mesmo patrón, buscando provocar a intervención imperialista nun contexto de retroceso militar das bandas terroristas.

Na actualidade voltanse xuntar os mesmos elementos no suposto ataque químico de Douma: falta de probas, cascos brancos, retroceso do terrorismo e todas as potencias imperialistas apontando directamente ao goberno sirio sen agardar a unha investigación sobre o terreo. Como reacción inmediata, Israel ven de bombardear unha base aérea siria desde o Líbano e Donald Trump anunciou que non asistiría á Cimeira das Américas para estudar unha resposta.

Numerosos analistas internacionais contextualizan esta resposta no marco do fracaso dos obxectivos imperialistas en Siria, que apostaron polo armamento e financiamento de bandas de ideoloxía salafistas coa fin de desmembrar o país. Estas mesmas bandas atentaron en Europa nos últimos anos cos medios proporcionados polo imperio. Unha vez mais, temos que preguntarnos: A quen beneficia o suposto ataque químico?. Que obxectivos se persiguen e quen precisa unha escusa para entrar directamente en territorio sirio?.

Estados Unidos e Israel teñen unha axenda na rexión á que responde á inxerencia que iniciou a guerra en Siria. Este país non vive unha guerra civil senón as consecuencias da execución das políticas militares e xeopolíticas de occidente que buscan a fragmentación do chamado Oriente Medio mediante as guerras e a balcanización dos estados que a conforman.

Está claro que o fracaso do terrorismo en Siria é o fracaso das políticas xeoestratéxicas e xeoeconómicas no Oriente Medio por parte do imperialismo e por suposto unha nova derrota fronte ao polo conformado por Irán, Rusia e China, potencias que lles impiden dominar esta rexión. O fracaso das políticas patrocinadoras do extremismo abre as portas, hoxe máis que nunca, a unha intervención militar directa que contribúa a prolongar o sufrimento dun pobo canso de anos de guerra.

Publicidade

{C}{C}{C}{C}

Acerca de Xandra Martínez

Xandra Martínez. Activista de Mar de Lumes