0 Gardados para despois

Álvaro Rodríguez Núñez

A UMG celebra o seu XVII Congreso. Berlín ou Tailandia?

A organización xuvenil  UMG, mocidades da  UPG, organización hexemónica do nacionalismo galego, celebrou o sábado 7 de xullo de 2018 o seu  XVII congreso nacional na cidade  de Pontevedra. O título do Congreso era  “Organizando a revolución, liberando a Patria  Galega”.  Procederon á elección do seu Secretario Nacional, e fixaron como as próximas liñas de actuación fortalecer Galiza  Nova,  o BNG, e en especial concentrar a súa actuación no ámbito estudantil galego a través da súa organización   Erguer.

O  Congreso da organización xuvenil  hexemónica do nacionalismo galego  foi  tacañamente  divulgado pola prensa galega. Ao día seguinte á súa celebración,   os diarios galegos dedicaron páxinas enteiras a falar dos golfiños, das  avispas  velutinas e doutros insectos. Das festas subvencionas polo erario público en xeral, e  polos concellos en particular. Igualmente  comunicaron interesantes actividades realizadas con galos  asados e garavanzos  a 30 graos centígrados; e non faltaron reportaxes  sobre as bondades do sol no mes de xullo.   Non parece moi normal que a prensa non destaque un feito político  que ten importancia para o devir do nacionalismo galego, e por iso, para a política en xeral. 

A  UMG,  do mesmo xeito que a  UPG, considera  que Galicia é unha nación colonizada sendo o responsable,  e por iso o inimigo, a burguesía  monopolística española. Os seus principios ideolóxicos e políticos son as doutrinas de Marx,  Engels e  Lenín.  Por iso defínense como comunistas e patriotas, e propugnan como meta a alcanzar a nacionalización da banca, dos medios de produción nunha  Republica Galega Socialista. Os seus principios organizativos son os propios do  leninismo e por iso, o centralismo democrático. A finalidade última da  UMG é ser escola de cadros para a continuidade do Partido, a  UPG.

Considerables creadores de opinión insisten nun discurso repetitivo, e  monótono: o comunismo morreu. Desde que naceu o marxismo,  fai mais de 150 anos,  ao Comunismo xa o deron por morto; pero parece lóxico pensar  que mentres exista Capitalismo vai existir Comunismo. Por iso, falar da desaparición do Marxismo, máis que unha realidade é un desexo,  dado que a existencia do movemento comunista en Europa e en Galicia,  é un feito. En Alemaña Die  Linke están en progresión e aumentando os seus apoios electorais a pesar da discriminación da prensa e medios de comunicación alemáns. Discriminación lóxica, dado que illan a un  inimigo real e poderoso, unha alternativa ao sistema existente. E atacar ao inimigo é o lúcido en Política.

Con todo, aqueles que negan validez ao ideario Comunista, non dan unha resposta ou solución aos problemas existentes na realidade económica actual e Capitalista.  Así, Faro de Vigo, o  día 20 de xuño 2018 publicaba “O Foro Económico advirte da "gravidade" de perder 10.000 mozos activos nun só ano. Reclama medidas específicas para "reverter" a situación -Avisa de que a fase expansiva non se traslada a "calidade" no emprego”.  E continuaba o artigo: “Baixar os salarios para reducir os custos pode ser unha tentación para unha empresa. Con todo, se a estratexia xeneralízase, "todos acabamos tendo un problema de demanda e de inestabilidade política e social". Así o advirte o director do Foro Económico de Galicia, Santiago Lago, para urxir a alcanzar "grandes acordos sociais" para mellorar a calidade do emprego. "Se tes emprego de calidade, tes xente que queda, xente que ten fillos", alega, e engade que o mercado de traballo "é fundamental", por exemplo, para frear a emigración de mozas”.  Así, desde o ano 2014, "comezo da recuperación económica", a poboación activa galega con idades comprendidas entre 25e 34 anos descendeu en case 66.000 persoas, o que supón unha caída do 22%” E iso a pesar de que a economía galega crece por décimo trimestre consecutivo a ritmo igual ou superior ao 3 por cento, o que o convertería no terceiro mellor dato de crecemento prolongado de toda a serie histórica- non se está trasladando ao mercado de traballo na mesma medida”. 

Atendendo á anterior reportaxe,  a mocidade galega preparada non ten traballo, a mocidade galega preparada emigra,  e o traballo que existe é pobre, precario e parcial, a tempo parcial. ¿Cal é a solución a esta realidade?. Os xestores do sistema desde logo non a poñen en funcionamento. É por iso lóxico que algúns mozos opten por doutrinas políticas alternativas. O normal de toda a vida.

É curioso que ante esta realidade social e económica da mocidade galega, alguén expoña que as doutrinas comunistas, ou outras,  non teñen futuro ou que están moribundas. Se o que o anuncia crello,  está  nun erro moi grave. Se o capitalismo, e o liberalismo segue avanzando e  depredando á sociedade europea,  acrecentando as contradicións do sistema, o natural é que se cren alternativas políticas para eliminar esas contradicións existentes. Se  non triunfan as doutrinas  alternativas existentes,  creásense outras doutrinas. Así é a política  desde o inicio,  e será ata o fin do home.

E iso é o que acontece na principal potencia europea, Alemaña. É curioso que nos informen  do que ocorre nunha cova de Tailandia,  país capitalista por excelencia.  E se os tailandeses así o elixen, pois non hai nada que alegar. Pero que a maioría da opinión pública galega descoñeza que Die  Linke  (os comunistas de Alemaña), goberna en coalición en  Turingia,  Brandeburgo e Berlín, só é consecuencia de que se oculta esa realidade aos cidadáns galegos. E non se pode discutir que é un  fenómeno político a destacar que os comunistas gobernen neses estados alemáns. E se os  alemáns  así o elixen, pois non hai nada que alegar.

É obvio que as ideas comunistas teñen mala prensa liberal e capitalista. Todas as doutrinas  anticapitalistas, Fascismo, Tradicionalismo,  Anarquismo, etc, son descualificadas polo sistema capitalista. É o normal e lóxico.  A maioría da poboación é  iletrada en canto á doutrina de Marx ou  Engels.  E toda persoa cun televisor  visionó centos de reportaxes,  informativos e  cinema,  deostando dita doutrina. Os  viquingos ten cornos, o comunismo ten cornos e o guapo é o capitalismo. Moi simple e moi eficaz.  O mesmo ocórrelle ao  fascismo, Tradicionalismo, ou  Anarquismo, etc.

A Política sempre existirá na sociedade humana, ou existirá o Político,  no sentido de Julien  Freund. O mundo do Político é un continuo devir, un perpetuo circular de réximes  e doutrinas que loitan,  vencen e posteriormente son derrotados, unha loita de elites se atendemos a  Gaetano Mosca ou a  Vilfredo Federico  Pareto. Unha loita de clases se atendemos a Marx.

Afirmaba Julien  Freund que  non hai política sen inimigo  E “quen escribe se  proscribe”. Tal  vez  sexa ese o motivo de non informar do congreso da  UMG.

Publicidade

Acerca de Álvaro Rodríguez Núñez

Cambados. 1972. Doutor en Ciencia Política. Autor de varios ensaios sobre procesos políticos contemporáneos. Publicou diferentes estudios en revistas de pensamento político, nas cales colabora. Avogado.