0 Gardados para despois

O galego Toxo renuncia a un terceiro mandato á fronte de CCOO

Ana Requena AguilarAna Requena Aguilar


Praza PúblicaPraza Pública | @prazapublica


O galego Ignacio Fernández Toxo non se presentará á reelección a finais de xuño ao posto de secretario xeral de Comisiones Obreras (CCOO). Contra todo prognóstico, o sindicalista ferrolán decidiu dar un paso atrás e non defender un terceiro mandato. Despois de oito anos á fronte do sindicato, Toxo anunciaba este sábado a súa decisión ao Consello Confederal. "O sindicato ten que cambiar", dixo quen remarcou que ese cambio pasa tamén por "un cambio na secretaria xeral" e por dar paso a "novas xeracións".

Toxo cre que "o sindicato ten que cambiar" e destaca que hai que dar paso "ás novas xeracións"

Con todo, Toxo non dá ese "paso atrás" sen remuda. O aínda secretario xeral anunciou tamén o seu apoio ao actual líder de CCOO en Euskadi, Unai Sordo. O consello confederal votou o seu apoio a Sordo con 117 votos favorables e seis abstencións. 

"É unha decisión persoal, pero non por razóns persoais. Ten que ver coa miña idea, coa miña forma de entender o sindicato, cos cambios que se produciron no noso país, o proceso profundo de transformación ao que sometemos á organización neste período e a necesidade de dar continuidade á política de reformas dentro da organización e para a relación coa sociedade", dixo Toxo.

Nas últimas semanas Toxo mantivo encontros cos líderes territoriais e sectoriais do sindicato  para coñecer o estado de opinión sobre a súa posible reelección. O clima que atopou foi maioritariamente favorable. Con todo, Toxo asegurou este sábado que moitas das súas organizacións van cambiar de equipos directivos e que ten sentido, por tanto, cambiar tamén a cara do secretario xeral.

Temos que completar este proceso de cambio e dar paso a unha nova xeración de dirixentes", di

"Temos un bo banquillo", afirmou Toxo que, con todo, dixo que Unai Sordo xa ten o apoio xeral das organizacións. "Temos que completar este proceso de cambio e dar paso a unha nova xeración de dirixentes", dixo. Ademais, quixo remarcar que "non deixa sucesor" e que todas as organizacións que consultou suxeriron a Unai Sordo como próximo líder do sindicato. "Unai é unha persoa coñecida dentro da organización e que participou en todos os procesos de debate e reflexión", apuntou.

O apoio do Consello a Sordo non significa que non poidan presentarse outras candidaturas á secretaria xeral de aquí a finais de xuño, aínda que o propio Toxo considerouno pouco probable tras o apoio unánime a Sordo. Como recoñeceu Toxo, a votación en favor de Unai Sordo supón un importante apoio político.

Nas quinielas para suceder a Toxo soaron este tempo dous nomes: o secretario xeral de CCOO en Euskadi, Unai Sordo, e o secretario xeral da Federación de Industria, Agustín Martín.

 

Un legado de oito anos e medio

O legado de Toxo consiste en oito anos e medio que estiveron marcados, sobre todo, pola crise e os recortes, pero tamén por escándalos que mancharon o sindicato, como o caso das tarxetas black. As circunstancias levaron o líder galego e a súa executiva a cambiar algunhas normas internas e a aprobar un código ético.

O legado de Toxo estivo marcado pola crise e os recortes, pero tamén por escándalos como o caso das 'tarxetas black'

No último ano, CCOO impulsou un proceso para "repensar" o sindicato con grupos de discusión e traballo ao longo de toda a organización. Nun documento, o sindicato recoñecía que o cambio sindical "é inaprazable". "Quen primeiro temos que cambiar somos nós", recoñecía a central. O congreso confederal de xuño será o final dun proceso de consolidación e renovación de cargos. Ao longo deste primeiro semestre, todas as federacións e unións de Comisiones están a celebrar os seus congresos.

Fernández Toxo cumpre 65 anos este novembro. O seu antecesor, José María Fidalgo, estivo dous mandatos aínda que optou a un terceiro pero foi vencido nunhas disputadas eleccións polo galego. O seu homólogo en UGT, Pepe Álvarez, naceu en 1956 (é catro anos máis novo) e substituíu a Cándido Méndez, que estivo 22 anos liderando a central sindical.

Xunto a Cándido Méndez, Toxo convocou tres folgas xerais (setembro de 2010, marzo de 2012 e xaneiro de 2013) promovidas contra as políticas do Goberno. As dúas primeiras, contra o de José Luis Rodríguez Zapatero, e a última, contra o de Mariano Rajoy.

 

Curtido nas loitas de Bazán

Nado en Ferrol en 1952, Fernández Toxo é electricista de profesión e comezou a súa vida laboral na antiga Bazán, onde ingresou con apenas 14 anos. Foi daquela cando se empezou a achegar ao sindicalismo. Con só 19 anos, viviu con intensidade as mobilizacións do 10 de marzo de 1972 e a morte dos seus compañeiros Amador e Daniel. 

Viviu desde dentro as mobilizacións do 10 de marzo de 1972 en Ferrol e a morte de dous dos seus compañeiros

Toxo foi detido e estivo na cadea varios meses para logo pasar á clandestinidade, mesmo empregando a utilizar unha identidade falsa durante varios anos. Coa Lei de Amnistía de 1977, recuperou o seu emprego o estaleiro e logo sería presidente do Comité Intercentros. Durante o intento de golpe de estado do 23-F, pechouse no Concello de Ferrol xunto ao alcalde e outros persoeiros da cidade.

Logo de varios cargos territoriais en Galicia e vinculado sobre todo ao sector metalúrxico de CCOO, múdase a Madrid ao acceder á secretaría xeral da Federación do Metal do sindicato en 1987. Desde 1995, e logo de fusionarse metal e minería, Toxo foi nomeado secretario xeral da Federación Minerometalúrxica, cargo que abandona en 2004 ao ser elixido membro da Comisión Executiva. 

O 20 de decembro de 2008 foi elixido secretario xeral de CCOO, un posto que este sábado vén de comunicar que abandonará axiña. 

Coa túa achega fas posible que sigamos publicando novas coma esta.