Palantir e a súa folla de ruta tecnofascista: vixilancia, militarización e poder duro

Alexander C. Karp, CEO de Palantir © World Economic Forum

Hemeroteca

Colabora coa industria militar de Estados Unidos, Israel e outros países, pero agora a empresa revela o seu plan de acción para o futuro nun manifesto pouco democrático

Unha das empresas tecnolóxicas con maior influencia política e estratéxica en EEUU, Palantir, acaba de poñer sobre a mesa a súa folla de ruta nun manifesto de 22 puntos no que fala sen barreiras do que cren que debe ser o futuro: guerra tecnolóxica, militarización, poder duro, eliminación paulatina do Estado e defensa da "cultura" occidental. Isto pode parecer unha simple estratexia de mercadotecnia, pero Palantir ten o poder suficiente para levar as súas ideas á práctica.

Hai uns días, Palantir Technologies, a multinacional estadounidense de software especializada en análise de macrodatos e a industria da guerra, publicou na rede social X unha mensaxe que servía como carta de presentación do libro que publicou o CEO da compañía, Alexander C. Karp, xunto a Nicholas W. Zamiska, xefe de Asuntos Corporativos e asesor: The Technological Republic: Hard Power, Soft Belief, and the Future of the West (2025). 

Pero, por que debera preocuparnos o que poida escribir o CEO de Palantir nun libro? Esta non é unha empresa de capital privado ao uso. Palantir, o ano pasado, facturou preto de 4.500 millóns de dólares e colabora co exército de Estados Unidos, a CIA, o ICE, a policía de Nova York e mesmo con países como Israel, Ucraína ou Reino Unido, entre outros.

Que é Palantir?

Palantir Technologies foi fundada en 2003 en Silicon Valley tras os atentados do 11 de setembro de 2001 contra as Torres Xemelgas. Alexander Karp, un mozo investidor en startups, asociouse co seu excompañero de estudos Peter Thiel, membro da coñecida "PayPal mafia" (xunto a outras caras coñecidas como Elon Musk ou Reid Hoffman), para involucrarse na xestión da seguridade e a privacidade de Estados Unidos a través dos datos.

Desde o seu lanzamento, a compañía estivo en constante colaboración co Goberno de EUA. Desde a CIA, a NASA ou o FBI ata o Departamento de Defensa, o ICE ou o CDC (Centros para o Control e a Prevención de Enfermidades). De feito, a empresa estivo sempre presente nos plans da Casa Blanca: proveu de software ao exército para as misións militases de EEUU en Iraq e Afganistán, colaborou co Goberno no manexo e distribución de datos sanitarios na pandemia da COVID-19 e desenvolveu tecnoloxía para a identificación e deportación de migrantes durante as redadas do ICE. 

A de Palantir e o Goberno de Estados Unidos é unha simbiose perfecta. De feito, o gran culpable do éxito da compañía de software non é outro que Washington, quen regou Palantir de contratos federais. O último, en febreiro deste mesmo ano, por valor de 1.000 millóns de dólares, asinado co Departamento de Seguridade Nacional (DHS), para funcións que van desde o control migratorio ata a "prevención do terrorismo". Nunha carta aberta aos investidores de Palantir publicada o 2 de febreiro, Karp recoñeceu que "o negocio comercial en EUA está a crecer a un ritmo asombroso" tras xerar 507 millóns de dólares o anterior trimestre cun aumento do 137% respecto do ano anterior. 

Palantir prové distintas plataformas de software dedicadas a diferentes nichos de mercado: Foundry, por exemplo, está dedicada á xestión e análise de datos, mentres que Gotham está feita para o campo de batalla.

A multinacional de Silicon Valley estivo e está involucrada tamén nos diferentes conflitos entre EEUU e Oriente Medio. En Iraq ou Afganistán, Gotham utilizouse para identificar redes terroristas, prever os seus movementos ou desencadear ataques dirixidos. Ucraína serviulle tamén ao seu sistema de software como campo de probas para desenvolver máis tecnoloxía para a guerra. En xaneiro de 2024, Palantir estableceu unha “asociación estratéxica” co Ministerio de Defensa israelí que se puxo en marcha durante o xenocidio en Gaza, como recoñeceu nun foro o propio Karp quen, cabe destacar, é de orixe xudía.

Agora, durante o conflito entre EEUU, Israel e Irán, Palantir está a conseguir logros militares que hai anos eran impensables. Só nos catro primeiros días de ofensiva, Estados Unidos asegurou acadar máis de 2.000 obxectivos en territorio iraniano. En Siria foron necesarios seis meses para acadar esa mesma cifra.

Palantir aposta pola intelixencia artificial CC-BY Unreal

22 puntos que debuxan os piares do “autoritarismo tecnolóxico”

Para Palantir, Silicon Valley, ten a "obriga moral" de priorizar a defensa nacional mediante o uso de "poder duro" e o desenvolvemento dunha intelixencia artificial que se integre no aparello estatal

"Se o Mal puidese tuitear, isto é o que diría!", afirmou o profesor de Economía e exministro de Finanzas de Grecia, Yanis Varoufakis, nunha mensaxe respondendo o manifesto de Palantir. O post que publicou a compañía en X recolle extractos do libro de Karp nos que resume non só os plans da propia empresa senón o futuro do que algúns politólogos xa denominan "autoritarismo tecnolóxico".

O texto enumera, en 22 puntos, unha visión crítica cara a derívaa de Occidente e o papel que comeza a xogar a tecnoloxía no taboleiro xeoestratégico. Para Palantir, Silicon Valley, ten a "obriga moral" de priorizar a defensa nacional mediante o uso de "poder duro" e o desenvolvemento dunha intelixencia artificial que se integre no aparello estatal. 

O manifesto segue o roteiro marcado polos discursos de extrema dereita como a remilitarización de Europa, a intolerancia cara ao pluralismo ou o ultranacionalismo, pero cunha derivada tecnolóxica que, segundo Darío García de Viedma, investigador do Real Instituto Elcano no ámbito de política tecnolóxica e dixital, reflicte un dos seus papeis principais: "Protexer os intereses nacionais de EEUU e a súa posición dominante".

"A lóxica é que a posición dominante de Estados Unidos apóiase, en parte, nas súas capacidades de software. Para evitar que China poña en risco esa posición, busca manter o seu liderado tecnolóxico neste ámbito”, explica a infoLibre García de Viedma. Conta, ademais, que o caso de Palantir é complexo debido á opacidade coa que opera a compañía: “É unha empresa moi opaca, non só polas restricións derivadas dos seus contratos con defensa, senón tamén porque esa opacidade protexe o seu valor en bolsa". 

Canto ao manifesto, o experto explica que "algúns elementos do texto poden resultar chocantes". É curioso, comenta, que "o seu discurso mantén a aversión pola diversidade, o supremacismo da cultura estadounidense e o militarismo, pero desde o recoñecemento da lexitimidade do Estado". 

Pero, pode unha democracia soster un modelo onde actores privados controlan capacidades estratéxicas? Para o investigador de Elcano "estas empresas actúan como un dos principais brazos do posicionamento de EEUU no mundo. A través delas, posiciónase como líder, polo menos entre os seus aliados e en parte do Sur Global, grazas á penetración das súas empresas de software e hardware". 

"Washington sabe que as súas empresas son necesarias para o funcionamento da nosa economía e as nosas institucións, e pode utilizar esa dependencia en negociacións comerciais ou mesmo en cuestións de seguridade", engade. 

Hai que tomar en serio este manifesto? 

A mensaxe de Palantir levantou un gran balbordo en redes tras a súa publicación. Moitos argumentaron que o manifesto se convertera nun dos textos ideolóxicos máis relevantes deste século, outros, en cambio, restáronlle importancia. "O manifesto de Palantir é importante porque explicita por primeira vez unha doutrina política e tecnolóxica coherente desde os intereses dunha empresa de software militar", conta a infoLibre José Manuel Corrales, profesor de Economía, Empresa e Relacións Internacionais na Universidade Europea.

"Hai que lembrar que Palantir é contratista estratéxico en EUA, Israel, Reino Unido e diversas axencias de seguridade e inmigración. Por tanto, non estamos ante unha opinión abstracta, senón ante un unha moi fundamentada no que é o complexo militar industrial dos Estados Unidos e do mundo occidental", explica Corrales. 

Pero, cal é o verdadeiro proxecto de Palantir? Corrales argumenta que "o que emerxe é un novo complexo tecno militar corporativo con empresas privadas deseñando infraestruturas chave de seguridade e estados converténdose en clientes". E é precisamente por iso polo que "debemos tomar moi en serio este manifesto", subliña. 

"Xa non é un plan secreto, senón que expresa claramente a ideoloxía dunha empresa con importante influencia real e que busca normalizar que as grandes tecnoloxías definan o futuro da guerra, a seguridade e a política na nova orde internacional", conclúe Corrales. 

Despece

  • Manifesto de Palantir

    A continuación, incluímos a tradución do post en X cos extractos da obra The Technological Republic:

    1. Silicon Valley ten unha débeda moral co país que fixo posible o seu ascenso. A elite de enxeñeiros de Silicon Valley ten a obriga afirmativa de participar na defensa da nación.
    2. Debemos rebelarnos contra a tiranía das aplicacións. É o iPhone o noso maior logro creativo, se non a culminación da nosa civilización? Este obxecto cambiou as nosas vidas, pero tamén pode estar limitando e restrinxindo agora o noso sentido do posible.
    3. O correo electrónico gratuíto non é suficiente. A decadencia dunha cultura ou civilización, e en particular da súa clase dirixente, só será perdoada se esa cultura é capaz de proporcionar crecemento económico e seguridade á poboación.
    4. Os límites do poder brando, da retórica grandilocuente por si soa, quedaron ao descuberto. A capacidade das sociedades libres e democráticas para prevalecer require algo máis que atractivo moral. Require poder duro, e o poder duro neste século construirase sobre o software.
    5. A cuestión non é se se construirán armas baseadas en intelixencia artificial, senón quen as construirá e con que propósito. Os nosos adversarios non se deterán a entregarse a debates teatrais sobre os méritos de desenvolver tecnoloxías con aplicacións críticas para o ámbito militar e a seguridade nacional. Seguirán adiante.
    6. O servizo nacional debería ser un deber universal. Como sociedade, deberiamos considerar seriamente afastarnos dun exército composto unicamente por voluntarios e só librar a próxima guerra se todos comparten o risco e o custo.
    7. Se un marine estadounidense pide un rifle mellor, deberiamos construílo; e o mesmo vale para o software. Como país, deberiamos ser capaces de manter un debate sobre a idoneidade da acción militar no estranxeiro mentres permanecemos firmes no noso compromiso con quen enviamos a situacións de perigo.
    8. Os servidores públicos non teñen por que ser os nosos sacerdotes. Calquera empresa que remunerase aos seus empregados do modo en que o goberno federal remunera aos funcionarios públicos tería dificultades para sobrevivir.
    9. Deberiamos mostrar moita máis indulxencia cara a quen se expoña á vida pública. A erradicación de calquera espazo para o perdón —a eliminación de toda tolerancia cara ás complexidades e contradicións da psique humana— pode deixarnos cun elenco de dirixentes do que acabemos arrepentíndonos.
    10. A psicoloxización da política moderna está a desviarnos do camiño. Quen busca no ámbito político alimentar a súa alma e a súa identidade, quen depende en exceso de que a súa vida interior atope expresión en persoas ás que quizá nunca coñecerán, acabarán decepcionados.
    11. A nosa sociedade volveuse demasiado proclive a acelerar, e a miúdo a celebrar con entusiasmo, a caída dos seus inimigos. A derrota dun adversario é un momento para deterse, non para alegrarse.
    12. A era atómica está chegando á súa fin. Unha era de disuasión, a era atómica, termina, e está a piques de comezar unha nova era de disuasión baseada na intelixencia artificial.
    13. Ningún outro país na historia do mundo promoveu valores progresistas máis que este. Estados Unidos está lonxe de ser perfecto. Pero é doado esquecer cantas máis oportunidades existen neste país para quen non pertencen a elites hereditarias que en calquera outra nación do planeta.
    14. O poder estadounidense fixo posible unha paz extraordinariamente longa. Moitos esqueceron, ou quizá dan por feito, que case un século dalgunha forma de paz prevaleceu no mundo sen un conflito militar entre grandes potencias. Polo menos tres xeracións —miles de millóns de persoas, os seus fillos e agora os seus netos— non coñeceron unha guerra mundial.
    15. O desarmamento de Alemaña e Xapón tras a guerra debe reverterse. A neutralización de Alemaña foi unha sobrerreacción pola que Europa está a pagar agora un alto prezo. Un compromiso similar e altamente teatral co pacifismo xaponés, se se mantén, tamén ameazará con alterar o equilibrio de poder en Asia.
    16. Deberiamos aplaudir a quen intenta construír alí onde o mercado non actuou. A cultura case se burla do interese de Musk polos grandes relatos, coma se os multimillonarios debesen limitarse ao seu papel de enriquecerse a si mesmos... Calquera curiosidade ou interese xenuíno polo valor do que creou descártase esencialmente, ou quizá asoma baixo un desprezo apenas disimulado.
    17. Silicon Valley debe desempeñar un papel na loita contra a delincuencia violenta. Moitos políticos nos Estados Unidos optaron esencialmente por encollerse de ombros ante a criminalidade violenta, abandonando calquera esforzo serio por abordar o problema ou asumir riscos cos seus electores ou doantes á hora de propoñer solucións e experimentos no que debería ser un intento desesperado por salvar vidas.
    18. A exposición desapiadada da vida privada das figuras públicas afasta a demasiado talento do servizo público. O ámbito público —e os ataques superficiais e mesquiños contra quen se atreve a facer algo distinto a enriquecerse— volveuse tan implacable que a república queda cun amplo elenco de figuras ineficaces, baleiras, cuxa ambición sería perdoable se existise nelas algunha estrutura de crenzas xenuína.
    19. A cautela na vida pública que fomentamos sen darnos conta é corrosiva. Quen non din nada incorrecto a miúdo non din practicamente nada.
    20. A intolerancia xeneralizada cara á crenza relixiosa en certos círculos debe ser resistida. A intolerancia das elites cara á relixión é quizá unha dos sinais máis reveladores de que o seu proxecto político constitúe un movemento intelectual menos aberto do que moitos dentro del sosteñen.
    21. Algunhas culturas produciron avances vitais; outras seguen sendo disfuncionais e regresivas. Todas as culturas son agora iguais. A crítica e os xuízos de valor están prohibidos. Con todo, este novo dogma pasa por alto o feito de que certas culturas, e mesmo subculturas... produciron marabillas. Outras resultaron mediocres e, peor aínda, regresivas e prexudiciais.
    22. Debemos resistir a tentación superficial dun pluralismo baleiro e oco. Nós, nos Estados Unidos e máis amplamente en Occidente, evitamos durante o último medio século definir as culturas nacionais en nome da inclusión. Pero inclusión en que?

    Extractos do bestseller número 1 do New York Times The Technological Republic: Hard Power, Soft Belief, and the Future of the West, de Alexander C. Karp e Nicholas W. Zamiska.

Grazas ás socias e socios editamos un xornal plural

As socias e socios de Praza.gal son esenciais para editarmos cada día un xornal plural. Dende moi pouco a túa achega económica pode axudarnos a soster e ampliar a nosa redacción e, así, a contarmos máis, mellor e sen cancelas.
Quero ser de Praza