O desafío é traducir Galicia ao código do tempo presente, facendo que a nosa lingua e cultura sexan lexibles e atractivas no espazo global sen perder raíz nin singularidade. Non se trata de elixir entre tradición e modernidade, senón de mesturalas con orgullo. A presenza dixital da cultura galega é un acto de soberanía cultural.
O proxecto industrial de GreenFiber para instalar unha planta de celulosa presentouse como unha aposta pola innovación e a sostibilidade. Non obstante, a súa proposta xerou unha forte controversia social e política, especialmente polo seu impacto ambiental, a opacidade informativa e a falta de alternativas máis sostibles. Neste artigo analízase ese discurso dende unha perspectiva interdisciplinaria, combinando a comunicación crítica coas cuestións ambientais e sociais
"Jacinta Landa Vaz, que naceu en Badaxoz en 1894 e que morreu en México en 1993 coa súa última palabra “Galicia” no bico e no corazón, foi para nós, sobre todo, a dona de Xoán Vicente Viqueira. Como en tantos outros casos, sabiamos o seu nome con negativa visión de xénero, como a dona de…", comeza dicindo Antón Costa nesta peza publicada en Grial sobre esta educadora renovadora e republicana que se exiliou en 1939.
Xoaquín Fernández Leiceaga e Edelmiro López Iglesias botan man do título da conferencia que Keynes ofreceu en Madrid en 1928 (“As posibilidades económicas dos nosos netos”) para analizar o futuro da economía galega nas tres vindeiras décadas, os seus retos, oportunidades e ameazas. Texto publicado orixinalmente na Revista Grial, resultado da iniciativa do II Foro Grial, centrado en sociedade, economía e territorio.
Comprobouse como a percepción sobre o estándar que teñen os falantes de galego e brasileiro é moi semellante en varios puntos. Púidose medir a sensación, maioritaria nos dous grupos, de que a norma está demasiado afastada da lingua en uso no día a día. Unha impresión, ademais, que provoca un certo malestar e pode xerar inseguridades lingüísticas na práctica
Estímase que en Galicia entre 1936 e 1939 morreron vítimas da represión aproximadamente unhas catro mil setecentas persoas e, delas, o dous por cento eran mulleres. As mulleres, polo xeral, padeceron outro tipo de represión, unha violencia sexuada en tanto que estaba dirixida especificamente a elas polo seu xénero e que é moi difícil de cuantificar