Andrés Lapique do Barro é un dos grandes mitos da música galega. A el débeselle a xénese do pop en Galicia. Un pop melancólico e intemporal con tinguiduras folk que mestura a canción popular e a modernidade. Autor da letra e música de catro números un en España cantando en galego en plena ditadura franquista: un logro que só el acadou. E todo en apenas tres anos
"A flexión de xénero nas linguas romances é un signo, e non a causa ou única mostra do machismo na linguaxe, que radica exclusivamente na mentalidade social, onde este prevalece". Esa é a razón pola que Llerena Perozo propón "que a batalla contra esta realidade debe facerse desde un uso consciente da semántica e o seu léxico".
O desafío é traducir Galicia ao código do tempo presente, facendo que a nosa lingua e cultura sexan lexibles e atractivas no espazo global sen perder raíz nin singularidade. Non se trata de elixir entre tradición e modernidade, senón de mesturalas con orgullo. A presenza dixital da cultura galega é un acto de soberanía cultural.
O proxecto industrial de GreenFiber para instalar unha planta de celulosa presentouse como unha aposta pola innovación e a sostibilidade. Non obstante, a súa proposta xerou unha forte controversia social e política, especialmente polo seu impacto ambiental, a opacidade informativa e a falta de alternativas máis sostibles. Neste artigo analízase ese discurso dende unha perspectiva interdisciplinaria, combinando a comunicación crítica coas cuestións ambientais e sociais
"Jacinta Landa Vaz, que naceu en Badaxoz en 1894 e que morreu en México en 1993 coa súa última palabra “Galicia” no bico e no corazón, foi para nós, sobre todo, a dona de Xoán Vicente Viqueira. Como en tantos outros casos, sabiamos o seu nome con negativa visión de xénero, como a dona de…", comeza dicindo Antón Costa nesta peza publicada en Grial sobre esta educadora renovadora e republicana que se exiliou en 1939.
Xoaquín Fernández Leiceaga e Edelmiro López Iglesias botan man do título da conferencia que Keynes ofreceu en Madrid en 1928 (“As posibilidades económicas dos nosos netos”) para analizar o futuro da economía galega nas tres vindeiras décadas, os seus retos, oportunidades e ameazas. Texto publicado orixinalmente na Revista Grial, resultado da iniciativa do II Foro Grial, centrado en sociedade, economía e territorio.
Comprobouse como a percepción sobre o estándar que teñen os falantes de galego e brasileiro é moi semellante en varios puntos. Púidose medir a sensación, maioritaria nos dous grupos, de que a norma está demasiado afastada da lingua en uso no día a día. Unha impresión, ademais, que provoca un certo malestar e pode xerar inseguridades lingüísticas na práctica
Estímase que en Galicia entre 1936 e 1939 morreron vítimas da represión aproximadamente unhas catro mil setecentas persoas e, delas, o dous por cento eran mulleres. As mulleres, polo xeral, padeceron outro tipo de represión, unha violencia sexuada en tanto que estaba dirixida especificamente a elas polo seu xénero e que é moi difícil de cuantificar
Os galegos asentados nos Estados Unidos adoitan ser galegofalantes, mais estudaron o castelán nas escolas dunha sociedade diglósica. Este substrato lingüístico, ao entrar en contacto co inglés, dá lugar a unha serie de realizacións na fala que xa Castelao documentou en 1930.
A mercantilización do desexo transformou a sexualidade nun produto de consumo e, dentro deste marco, fenómenos como a pornografía, a prostitución ou a proliferación de plataformas como OnlyFans representan a última expresión desta falsa liberación sexual
Non é posible falar dos horizontes futuros da cultura galega sen confrontar un presente marcado globalmente polo esgotamento do capitalismo neoliberal e por unha crise ecosocial de carácter sistémico
Para poder falar ben é preciso, en primeira instancia, poder falar, algo que as mulleres tiveron prohibido durante séculos, cando menos, desde que hai testemuños escritos. No decurso do ensaio As benfaladas, (Editorial Galaxia, 2024) reflexiónase sobre esta circunstancia e propóñense alternativas para acelerar o proceso de normalización equitativa e civilizador que supón respectar e propiciar o acceso da voz e do pensamento feminino á sociedade, entendido como necesidade perentoria para combater a violencia simbólica que padece.