Montse Dopico

Montse Dopico

Xornalista cultural e docente. Foi redactora nos xornais Galicia Hoxe, El Progreso e La Voz de Galicia e colaboradora de El Cultural, El Mundo, El País, Faro de Vigo e Público. Na actualidade colabora en Praza Pública.

  • “A xestión da danza por parte das institucións públicas está a ser nefasta”

    Profesionais que conseguiran voltar a Galicia tiveron que emigrar outra vez. Compañías que aínda non cobraron o que Agadic lles debe do 2011 sobreviven coas súas actuacións internacionais. Outras reducen -máis aínda- os formatos das súas pezas para acceder máis facilmente a circuítos de distribución non convencionais. E todos comparten unha mesma sensación de descontento e preocupación. Así pode resumirse a situación da danza en Galicia. Un sector xa de por si feble capea como pode unha crise que pon a proba, máis ca nunca, a súa capacidade de adaptación e resistencia.

  • "Temos un goberno de 'liquidadores' disfrazados de xestores da débeda pública"

    Xavier Queipo acaba de gañar o premio Xosé María Álvarez Blázquez 2011 da Asociación Galega de Editores. Non moito despois de que a súa novela Extramunde, -que tamén está nomeada para os galardóns da Asociación de Escritores en Lingua Galega-, lograse o Xerais. A súa traxectoria literaria, unha das máis singulares dos creadores do país, viuse así, unha vez máis, recoñecida. E con el repasámola.

  • Ismael González revive os mozos do Rexurdimento nunha ópera con música de Mini e Mero

    Unha vez, Isaac Díaz Pardo animou a Mini e Mero a probar co xénero lírico. Comezaron, así, a traballar na zarzuela A casa que nunca tivemos, con textos de Marica Campo. Pero aquela obra, “epopeia de Galicia”, quedou inacabada, aínda que A Quenlla chegou a gravar un disco a partir dese proxecto. Desta volta, foi o cineasta e escritor Ismael González quen enleou a Mini e Mero, ademais de a un músico ucraíno, o profesor Xaxa, para compoñer nada máis e nada menos que unha ópera folk ambientada na mocidade dos pais do Rexurdimento.

  • “No agro as formas de protesta utilizaban o propio discurso do franquismo”

    O mito da Galicia leal ao franquismo revélase máis feble con cada unha das novas investigacións historiográficas que cuestionan a imaxe dos labregos como aliados do réxime. A comprensión da lóxica propia dos movementos sociais do agro foi un paso fundamental neste proceso, ao que a historiadora Araceli Freire achegou unha perspectiva non tan desenvolvida, que é o estudo do protagonismo feminino. O seu libro O monte é noso. As mulleres e a conflitividade social no medio rural galego durante o franquismo gañou o premio Xohana Torres de Ensaio.

  • ”Hai unha vontade explícita de baleirar de contido o autogoberno e a cultura”

    Agustín Fernández Paz recolleu hai só uns días o premio da Asociación Galega de Editores á mellor obra de fición do ano por Non hai noite tan longa, e xa a está a traballar na que será a súa próxima novela. En pouco tempo chegará tamén ás librarías a súa obra As fronteiras do medo, só uns meses despois de publicarse Fantasmas de luz. Por algo é considerado un dos nosos escritores máis prolíficos, ademais dun dos máis recoñecidos e respetados polo seu compromiso coa lingua, a cultura e o ensino.

  • “Tratáronnos coma a malditos que non sabiamos escribir"

    Xosé Vázquez Pintor ten varias feridas abertas. Unha delas, as críticas á xeración dos que María Victoria Moreno chamou os Novísimos. Outra, a desolación do mundo rural, e a deserción dos galegos da súa propia lingua e cultura. E sobre elas alicerzou, en boa medida, a súa obra poética. Tirando para adiante. Coa liberdade na boca. Espiral Maior reuniu nun só volume os seus oito poemarios, xunto a dous máis, ata entón inéditos. Corenta anos de creación. Que repasamos con el.

  • O teatro alternativo resiste na periferia da periferia

    Tras o peche da sala Nasa en Compostela, Galicia segue a estar, polo momento, nos circuítos estatais da expresión teatral contemporánea. E é grazas, principalmente, a Vigo. O Ensalle é, neste momento, a única iniciativa que se mantén en pé, nese concepto de sala con programación estable de creación alternativa. Tamén hai que falar de Teatro Arte Livre, ou A Artística, sen ser con exactitude o mesmo tipo de proxecto.

  • “Quen tirou deste país foi a muller”

    “Chegou o tempo de Eva, os tempos das Evas, das mulleres que gardan tesouros vivos na súa memoria, que amosan a sabedoría dun pobo en cada estrofa, que cantan á vida para darlle vida a un tempo que se foi e non vai volver”. Así presentan Leilía o seu novo disco, ConSentimento, homenaxe ás creadoras e transmisoras da nosa tradición musical. Mulleres fortes, activas. Mulleres galegas. Montse River fálanos deste traballo, que presentaron este venres en Compostela.

  • “Estamos chegando ao final dunha etapa de 30 anos de teatro”

    “Entre a débeda de Agadic, os recortes e a falta de perspectivas de traballo, o que nos queda é marchar para a casa. É totalmente imposible manter o circuíto de consumo teatral actual”. Así de contundente se amosa, na súa análise da situación actual das artes escénicas en Galicia, o presidente da Asociación de Actores e Actrices de Galicia, (AAAG), Antonio Durán ‘Morris’.

  • "A lusofonía só ten sentido con Galiza”

    De Luanda -a súa cidade natal-, a Lisboa ou Compostela, pasando polo Brasil ou Cuba, o primeiro álbum de Aline Frazão, Clave Bantu, realiza un percorrido polas sonoridades que a conformaron como artista. Aline participou no 2010 no Cantos na Maré e xa non deixou Galiza. Hoxe é unha máis do grupo de músicos da lusofonía que botaron raíces na nosa terra.

  • “As guerrilleiras eran mulleres cun compromiso político inequívoco”

    “Os fascistas nunca nos poñerán no lugar que corresponde, sempre nos rebaixarán. As guerrilleiras eramos como todas as mulleres e nada tiñamos que ver coa imaxe que tiñan de nós. Sabiamos cal era a nosa loita. Eramos donas dos nosos actos e non tiñamos que darlle explicacións a ninguén". Fala así Consuelo Rodríguez López, ‘Chelo’, unha das protagonistas do ensaio de Aurora Marco ’Mulleres na guerrilla antifranquista galega’.