Alén de 'Ocho apellidos catalanes' hai outros filmes cheos de matices e ideas máis apropiados para un día tan reflexivo coma este. Propoñemos seis obras que dialogan en maior ou menor medida coa sociedade e política que nos tocou vivir
"As mulleres somos vítimas fronte ao poder omnipresente do patriarcado e a súa violencia, para min é evidente. De todos modos, considero que a nosa defensa ten que pasar polo ataque. Desde logo a espera e a confianza no cambio está claro que non funcionan". Iso di Silvia Penas, e con iso, -pasar ao ataque-, ten que ver Diario de ladras, bailarinas, asasinas e flores, o libro co que gañou o Avelina Valadares. No que as mulleres non son seres pasivos e febles. Senón persoas que deciden. Que se defenden.
María Meijide recolle en De Kuala Lumpur a Beijing as pinturas que realizou ao longo dunha viaxe polo Extremo Oriente, nunha sorte de “reportaxe pictórica”
Mesturar o indie, o pop, o rock, o flamenco ou a electrónica coa gaita xa non escandaliza a ninguén. Non se leva ser purista. A tendencia e, mesmo o discurso dominante, é a fusión. O que non é tan habitual é dicir que si, que vale, que estaba todo inventado, pero que eses encontros entre tradición e modernidade se facían tocando sempre a gaita da mesma maneira, sen tirar partido de todos os seus recursos, no aspecto técnico. Pois iso asegura Cristian Silva. E iso tenta facer el no seu disco Ego.
Foi un dos fundadores do grupo Brais Pinto e autor, entre outras obras, de A morte de Frank González, Morrer en Castrelo do Miño ou Agosto do 36, coa que gañou o Premio Xerais. Era tamén membro de número da Real Academia Galega
O director galego está na Mostra de Curtas da vila costeira na proxección da súa película, nominada a 8 Goyas, O Descoñecido
Este domingo preséntase en Pontevedra unha páxina dedicada ao estudo e promoción do movemento, que se irá construíndo con achegas colectivas. Álex Bragaña, Xurxo González, Beli Martínez, Alberte Pagán e Bárbara Primo impulsan o proxecto
Montse Dopico entrevista Manuel Portas, ao fío de Lourenço, xograr, a novela coa que gañou o García Barros.
A última obra de Teatro Ensalle, Las calles corrían por las calles, reivindica as marxes. Celébraas. Invoca a súa beleza. A súa forza. Nun recuncho propio. A Artística, outro proxecto vigués, procura tamén o seu espazo en lugares alternativos. Fóra do canon.