A Xunta de Galicia presidida por Alberto Núñez Feijóo concedeu en 2018 un préstamo de diñeiro público de 2,5 millóns de euros á empresa editora do diario El Correo Gallego, nun momento en que o propio consello de administración do xornal recoñecía por escrito unha situación financeira de quebra. Recólleo un auto xudicial ditado o pasado 20 de maio por un xulgado de Santiago e ao que tivo acceso infoLibre.

O auto xudicial que pide seguir o proceso contra ex-propietarios do xornal por alzamento de bens e apropiación indebida describe un entramado societario para evitar embargos mentres acumulaban impagamentos ao persoal

O crédito foi concedido a través de Xesgalicia (Xestión de Capital Risco de Galicia), a sociedade pública de capital risco da Xunta, e o Igape (Instituto Galego de Promoción Económica), o organismo autonómico de fomento económico. Ambos dependen do Goberno a través da Consellería de Economía, nese momento dirixida por Francisco Conde, man dereita e amigo persoal de Feijóo, até o punto de formar parte do selecto grupo de dirixentes do partido que o acompañaron desde Galicia na súa etapa en Madrid.

En teoría, o diñeiro concedeuse dentro dunha reestruturación financeira que Editorial Compostela, a sociedade propietaria da cabeceira, negociou ese ano cos seus acredores. Abanca, o principal de todos eles, perdoou entón ao xornal máis de 5,5 millóns de euros de débeda.

O rechamante da axuda millonaria do Goberno de Feijóo non é só que tivese como destinatario a un diario afín en quebra, senón que, antes de recibir o diñeiro, o home que controlaba o xornal, José Manuel Rey Novoa, presumía ante o seu consello de administración de que a Xunta tiña "vontade" para aliviar o que el mesmo chamaba "a mochila financeira" do medio.

Nesas mesmas actas, citadas no auto pero que non deron lugar á apertura de ningunha investigación por tráfico de influencias, Rey Novoa aseguraba que ía "mobilizar toda a súa capacidade de influencia" para conseguir o préstamo. Facíao mentres negociaba cunha Xunta daquela presidida por Alberto Núñez Feijóo, que acabou concedéndolle o diñeiro.

As actas da empresa citadas no auto reflicten que Rey Novoa asegurou que ía "mobilizar toda a súa capacidade de influencia" para conseguir o préstamo de Xesgalicia e o Igape, que acabou logrando. Os fondos nunca foron devoltos e a Xunta non os reclamou no xulgado

El Correo Gallego é unha cabeceira fundada en 1878, de tirada modesta e liña editorial afín ao PP desde a etapa de Manuel Fraga ata a de Feijóo. O xornal deixou de pertencer a Rey Novoa e a súa contorna en novembro de 2022. O Xulgado do Mercantil número 2 da Coruña adxudicou daquela Editorial Compostela, dentro do concurso de acredores, ao grupo Prensa Ibérica, propiedade do empresario Javier Moll, que xa editaba en Galicia Faro de Vigo e La Opinión de A Coruña. A operación pechouse por 1,6 millóns de euros, cunha débeda acumulada de 20 millóns. Prensa Ibérica asumiu daquela 32 dos 46 contratos laborais que quedaban no persoal.

O auto está asinado pola maxistrada Ana López-Suevos. Diríxese contra os anteriores responsables do xornal e ordena continuar o procedemento penal contra Rey Novoa e outras dez persoas físicas e xurídicas por un presunto delito de alzamento de bens, previsto no artigo 257 do Código Penal.

O alzamento de bens consiste en ocultar ou sacar patrimonio dunha empresa para impedir que os acredores poidan cobrar as súas débedas. A resolución engade un cargo de apropiación indebida, do artigo 253 do Código Penal, contra Rey Novoa e contra Ángel Remesar, histórico directivo do diario.

A causa iniciouse pola denuncia de varios antigos empregados de El Correo Gallego que pasaron meses sen cobrar os seus salarios, aínda que a ela se sumaron o Fondo de Garantía Salarial (Fogasa) e o Ministerio Fiscal. Nin Xesgalicia, nin o Igape nin a Xunta compareceron nos xulgados para tratar de recuperar o diñeiro público prestado e que o xornal nunca devolveu.

O xuízo oral non terá lugar até 2027, cinco anos despois da presentación da primeira denuncia, segundo as previsións de Francisco Méndez, o avogado que leva a acusación no nome de nove ex-traballadores do diario. Pero as primeiras reclamacións por falta de pagamentos remóntanse a 2018.

Unha quebra recoñecida desde 2018

El Correo Gallego arrastraba problemas financeiros desde antes da pandemia, algo que xa aparecía nas súas contas anuais. A crise da covid-19 acelerou unha deterioración que o consello de administración admitía por escrito en 2018, segundo consta no auto da xuíza.

Foi nese contexto cando Rey Novoa negociou o préstamo de Xesgalicia e Igape. O auto cita tamén campañas publicitarias da Xunta e convenios institucionais como fórmulas a curto prazo coas que o máximo responsable do xornal, coa axuda indispensable da administración dirixida por Feijóo, trataba de manter o diario en marcha.

Co diñeiro do préstamo Editorial Compostela saldou débedas con Facenda e a Seguridade Social, o que lle permitiu, segundo o auto, cobrar pagamentos pendentes da CRTVG

Grazas ao diñeiro do préstamo, Editorial Compostela saldou débedas coa Axencia Tributaria e a Seguridade Social. Iso garantiu, á súa vez, segundo recolle o auto, o cobro de compromisos coma os asinados coa Compañía de Radio Televisión de Galicia (CRTVG), outra das vías habituais a través das cales a Xunta financiou durante décadas a diarios galegos para asegurarse liñas editoriais compracentes.

A pesar dese alivio contable, a débeda co persoal seguiu crecendo. En outubro de 2020 alcanzaba xa os 4,7 millóns de euros, segundo os cálculos incorporados á causa.

En febreiro de 2022, o Xulgado do Mercantil número 2 da Coruña admitiu a trámite o preconcurso de Editorial Compostela. A empresa terminou solicitando o concurso voluntario, declarado o 22 de xuño dese mesmo ano.

Cinco empresas e unha soa caixa

O groso do auto apóiase nun informe da Unidade de Delincuencia Económica e Fiscal (UDEF) da Policía Nacional, ratificado por un inspector do grupo na súa declaración do 9 de abril de 2025 ante o xulgado.

O groso do auto apóiase nun informe da Unidade de Delincuencia Económica e Fiscal da Policía Nacional

Segundo ese informe, Editorial Compostela, Código Televisión, Anova Multiconsulting, Think First e a Agrupación Deportiva El Correo Gallego funcionaban como un único grupo empresarial con "unidade de caixa". Os ingresos dunhas usábanse para pagar gastos doutras, de modo que o diñeiro non se acumulaba nas contas embargables da editora para así eludir os compromisos cos acredores, entre eles os traballadores.

O informe detalla movementos concretos. Dos máis de 11,1 millóns de euros ingresados nunha soa conta de Editorial Compostela, 8,94 millóns acabaron na Agrupación Deportiva El Correo Gallego, unha asociación sen apenas actividade real alén de organizar a Carreira Pedestre Popular de Santiago, segundo recoñeceu o propio Remesar ante os investigadores.

A Inspección de Traballo chegou a conclusións similares nun informe propio. Detectou que a publicidade do xornal se facturaba indistintamente desde varias desas sociedades e que unhas avalaban as pólizas de crédito das outras.

Xunto ao préstamo autonómico, o auto documenta decenas de préstamos privados que entraron nas contas do grupo ao longo dos anos, boa parte deles sen que conste a súa devolución. Entre os prestamistas aparecen empresas e particulares galegos, así como sociedades vinculadas a persoas con antecedentes por estafa.

Vendas simbólicas e contratos coa televisión pública

A resolución xudicial recolle tamén operacións de baleirado patrimonial. En xuño de 2021, Rey Novoa vendeu as súas accións de Editorial Compostela, valoradas en máis de 1,19 millóns de euros, e a súa participación en Think First por un prezo simbólico de 1 euro a Open Knowledge Consulting, sociedade de Arsenio Olmo.

O Fondo de Garantía Salarial tivo que abonar 1.839.069,70 euros aos ex-traballadores dentro do concurso de acredores. Desa cantidade, a administración concursal só devolveu ao fondo 138.231,36 euros

A operación reverteuse meses despois mediante un pacto de retrovenda, tamén por 1 euro. O auto sinala que Olmo e o seu socio Romualdo Soriano acumulan varias causas xudiciais por presuntas estafas a empresarios que buscaban financiamento.

Entre as vías de ingreso do grupo figuran tamén contratos coa CRTVG. Código Televisión ofreceu como garantía a favor da financeira privada Visualiza Business o dereito de cobro de dúas producións para a televisión pública galega, Soan Campás e 48 horas para o si, polas que a CRTVG chegou a pagar 494.000 e 400.000 euros respectivamente.

Dese segundo contrato, segundo o auto, só 48.400 euros chegaron a Visualiza Business pese ao importe total pactado. Think First deu en garantía de forma similar o cobro doutro contrato coa CRTVG, por 1,1 millóns de euros, a favor da sociedade CTV.

Insolvencia declarada

Mentres o grupo empresarial garantía o pago á Seguridade Social e a Facenda, as nóminas abonábanse de forma irregular, segundo constata o auto. Varios ex-traballadores obtiveron sentenzas favorables na xurisdición social que non puideron executar pola insolvencia declarada das empresas.

O Fogasa tivo que abonar 1.839.069,70 euros aos ex-traballadores dentro do concurso de acredores. Desa cantidade, a administración concursal só devolveu ao fondo 138.231,36 euros, polo que restan pendentes 1.700.838,34 euros.

Os traballadores que comparecen na causa reclaman ademais unha responsabilidade civil que suma, entre os distintos grupos representados polos seus procuradores, máis de 1,02 millóns de euros.

O avogado dos traballadores, que está a piques de conseguir sentar no banco a Rey Novoa, lembra exemplos especialmente lesivos para os empregados por parte do home que controlaba o xornal. Cita a compra dun piso de 400.000 euros a nome da muller. Ou o pago dun salario mensual á súa filla cando vivía en Miami (Estados Unidos), allea ao xornal, mentres os empregados estaban sen cobrar.

Feijóo declina responder sobre o caso e o Goberno galego defende que "as liñas de financiamento que se lle concederon a esta empresa (...) contan coa necesaria xustificación económica e xurídica", sen aclarar por que non reclamou xudicialmente a devolución

infoLibre preguntou ao presidente do PP, Alberto Núñez Feijóo, a través da dirección de comunicación do partido, por que Xesgalicia, presidida por Francisco Conde e empresa da Xunta, concedeu 2,5 millóns a El Correo Gallego cando xa estaba en quebra. Tamén se exerceu algún tipo de influencia José Manuel Rey Novoa para conseguir que a Xunta lle concedese ese préstamo, como el mesmo afirmou ante o seu consello de administración, botando man dos seus contactos con Conde ou con el mesmo. E tamén por que nin Xesgalicia, nin o Igape nin a Xunta compareceron para tratar de recuperar xudicialmente o diñeiro público prestado, que nunca foi reintegrado.

Feijóo, a través do seu servizo de prensa, declinou responder estas preguntas e sinalou que as cuestións debían dirixirse ao actual Goberno galego, presidido por Alfonso Rueda. A resposta do Executivo, despois de cualificar este asunto, que se está ventilando agora nos tribunais, de "tema antigo", foi de defensa da concesión do crédito.

"As liñas de financiamento que se lle concederon a esta empresa, como todas as que proceden de fondos públicos, contan coa necesaria xustificación económica e xurídica". As decisións que se adoptaron, engade a resposta oficial do actual Goberno galego, "tiñan o obxectivo de garantir a viabilidade do proxecto empresarial e o mantemento do emprego". "Nin as decisións adoptadas pola empresa nin as declaracións dos seus entón responsables competen á Xunta". O Executivo de Rueda non aclara na súa resposta se Rey Novoa tentou exercer influencia para obter o crédito ou o motivo polo que a Xunta non reclamou xudicialmente por vía penal a devolución do diñeiro.