Feijóo, que como presidente da Xunta xa sinalara o maquinista como único culpable apoiándose no "sentir maioritario da sociedade", encadra agora a sentenza no "sentido común"
O accidente do Alvia en Angrois que, o 24 de xullo de 2013, supuxo a morte de 79 persoas e feridas de diversa gravidade a outras 143 tivo unha derivada política dende escasas horas despois de acontecer. Foi daquela cando, entre o shock e o loito, comezou a emerxer unha verdade oficial centrada unicamente na responsabilidade do maquinista por despistarse a causa dunha chamada do interventor do tren que tiña a obriga de atender e non frear de 200 a 80 quilómetros por hora no punto debido.
A sentenza da Audiencia da Coruña que vén de corrixir o primeiro ditame sobre a causa apoia, polas consideración de dúas maxistradas fronte a unha terceira, esa tese do maquinista como único culpable, da que previamente diferiran tamén nove xuíces e xuízas máis. Ese sinalamento único ao condutor condiciona tamén as respostas políticas ao respecto.
Nun contexto no que todos os niveis institucionais afectados estaban dirixidos polo PP con maioría absoluta, dende o Goberno de España ata o Concello de Santiago, o daquela presidente da Xunta secundara o foco único no maquinista. Alberto Núñez Feijóo mesmo suxerira a existencia de "intereses económicos" contra a alta velocidade española en quen apuntase outras causas, como a desconexión do sistema de control constante da velocidade ERTMS nas vías e a bordo dos Alvia.
O Goberno de España opta polo perfil baixo nun contexto marcado polo accidente de Adamuz tras evitar pronunciarse sobre a anterior sentenza, que tamén condenaba o ex-cargo do Adif
Nesa liña, cando en 2015 o xuíz instrutor do caso decidiu pechar a investigación co maquinista como único imputado -a Audiencia da Coruña revogou despois o peche e instou a ir máis alá-, Feijóo saudou a decisión por "coincidir" co "sentir maioritario da sociedade". Agora, na súa calidade de líder estatal do PP, coida que a sentenza que exculpa o ex-xefe de Seguridade do Adif e condena só o maquinista "concorda co sentido común", expresou horas despois da publicación do ditame e ademais cadra co que el mesmo "viu" e "estudou" en 2013.
Nos meses seguintes á primeira sentenza, que condenaba o maquinista e o ex-cargo do Adif en igualdade de condicións, pola contra, a dirección estatal do PP optara polo silencio ao respecto. Fontes da dirección estatal do partido especificaran que tiñan "outras prioridades" no eido ferroviario, centradas nas críticas ao actual Goberno español e en Pedro Sánchez.
No Goberno de España, precisamente, a reacción política a esta última palabra xudicial sobre o accidente de Angrois está a ter un perfil baixo e, sobre todo, condicionado por outro accidente ferroviario, o acontecido a pasada semana en Andalucía con máis de corenta persoas falecidas. Nunha das comparecencias sobre ese sinistro o actual ministro de Transportes, Óscar Puente, sinalou a imposibilidade de pronunciarse sobre unha sentenza emitida horas antes e que aínda non puidera ler. O Adif, pola súa banda, limitouse a expresar "respecto absoluto" pola decisión do tribunal. Sobre a primeira sentenza o Ministerio elixira tamén non responder.
O BNG ve "instaurada a impunidade"
Pontón ve a sentenza "tremendamente perigosa" e lamenta que a Xustiza "inflixa máis dor ás vítimas"
As voces políticas máis críticas coa nova sentenza chegaron dende o BNG. "Vergoñenta", resume a súa portavoz nacional, Ana Pontón, que ante o Consello Nacional da formación lamentaba a pasada fin de semana que, alén de "inflixir máis dor ás vítimas, que xa pasaron bastante calvario", a sentenza resulta "tremendamente perigosa"" por "instaurar a impunidade" en tanto que "exculpa os responsables de non ter as medidas de seguridade que eran necesarias".
Despois de que, neste tempo, actuacións do Bloque ante a Comisión Europea e no Parlamento Europeo acabasen propiciando avances nas investigacións alén do maquinista, Pontón asegura que a súa intención é "seguir ao carón das vítimas, estar ata o final con elas". "Para que haxa xustiza, para que haxa verdade e para que haxa reparación", resalta.