Tras procurar reeditar no liderado do PP o seu 'Contrato con Galicia', a dirección comandada polo ex-presidente asina outro con Vox en Extremadura que, polo seu contexto político, vira en bosquexo do que terían as dereitas sobre a mesa de negociación no Estado se a demoscopia se reproduce nas urnas

En poucos días faranse catro anos da dimisión de Alberto Núñez Feijóo como presidente da Xunta para liderar o PP estatal como remuda do defenestrado Pablo Casado. É sabido que o ex-presidente levou consigo para Madrid o seu núcleo de asesores máis próximo que, encabezado por Mar Sánchez Sierra, deu en aplicar na política española múltiplas estratexias e postas en escena coas que na galega lograran culminar con éxito o asedio ao Goberno de PSdeG e BNG.

Entre eses movementos reciclados estivo o do comentadísimo Contrato con Galicia, o decálogo de medidas co que se procurou -finalmente, con éxito- presentarse como presidenciable ante o electorado galego en vésperas dos comicios de 2009. Cando o equipo de Feijóo o reformulou antes das xerais de 2023 o seu arrecendo era semellante ao de década e media atrás: "rexeneración" ou menos gasto en transportes oficiais. Como nos tempos da "austeridade".

Pero os réditos obtidos co segundo contrato non foron tan abondosos como co primeiro. Tras as xerais de 2023 Feijóo non conseguiu a presidencia á primeira, como si sucedeu en Galicia. E afrontou, asemade, un escenario inédito para el e o seu gabinete: a competencia pola dereita, concretamente por unha extrema dereita, a de Vox, coa que vén de rubricar un novo acordo en Estremadura. Un novo contrato cuxo significado, polo contexto político no que chega, transcende o ámbito autonómico para virar en manifesto ou bosquexo do que as dereitas terían sobre a mesa negociadora se a próxima cita estatal coas urnas reflicte o que agora reflicten diversas enquisas.

Nese documento, asinado esta semana co obvio visto e prace de Feijóo e o seu núcleo duro, as vellas promesas de austeridade perden protagonismo. Mesmo esvaen fronte a outros preceptos: as teimas da internacional reeaccionaria en xeral -a mesma que nas últimas semanas experimenta baixas como reacción aos movementos bélicos de Trump- e dos ultras de Santiago Abascal en particular con independencia de transcender, en moitos casos as competencias autonómicas ou mesmo ter un máis que cuestionable encaixe legal. 

Negacionismo climático e xenofobia

O pacto estremeño cede a Vox as competencias en servizos sociais e alterna promesas como cancelar medidas contra o cambio climático con outras que, con independencia da súa legalidade, abrazan abertamente a xenofobia

O programa político pactado por PP e Vox para volver investir como presidenta a María Guardiola -que adiantou os comicios alentada pola dirección de Feijóo coa explicación de que cumpría desprenderse da dependencia dos ultras- combina promesas de cancelar medidas para paliar o cambio climático -dende gravames a actividades contaminantes ao impulso ás enerxías renovables- ou de aumentar o papel do sector privado en áreas como a sanidade con outras que abrazan abertamente a xenofobia. E fano nun contexto no que os populares conceden a Vox as competencias sobre os servizos sociais.

Así, asinan compromisos como atrancar a acollida a menores migrantes sen compaña familiar e "endurecer o réxime disciplinario" nos centros onde se atopen. Tamén crear unha caste de unidade parapolicial dedicada a perseguir a inmigración baixo o epígrafe da "verificación da fraude", entre outros compromisos en sintonía cos sectores de opinión que mediática e economicamente se veñen agrupando en torno ao que o xornalista canario Idafe Martín alcumou como fachosfera.

Combínano co que denominan "prioridade nacional" no acceso a servizos públicos ou axudas, isto é, discriminación en función da orixe da persoa. E con outras medidas como suprimir a adhesión ao Programa para la Enseñanza de Lengua Árabe y Cultura Marroquí, un proxecto voluntario acordado polo Goberno de España co de Marrocos a mediados dos 80 que neste curso se imparte unicamente en dous colexios da mesma localidade estremeña -tamén en Galicia existen centros adheridos e a propia Xunta o destaca entre as súas iniciativas en materia de "convivencia"-.

Máis preto de Vox que da Igrexa

O pacto chega mentres Feijóo se esforza en escenificar o rexeitamento á regularización de migrantes que a Igrexa católica eloxia como "responsabilidade política, ética e social"

A rúbrica deste contrato con Vox chega xusto cando o propio Núñez Feijóo se esforza en escenificar un rexeitamento frontal do PP á regularización de migrantes en situación administrativa irregular impulsada polo Goberno de España, que no conxunto do Estado beneficiará en torno a medio millón de persoas e en Galicia arredor de 8.000, segundo as estimacións das organizacións non gobernamentais neste ámbito. Sostén o ex-presidente, entre outros descualificativos, que a medida é un "disparate" que implica "inseguridade" e "problemas de convivencia", alén de censurala por implicar, di, "solidariedade sen control". 

A postura de Feijóo ao respecto achégao, igual que o contrato recentemente asinado, ás teses do partido de extrema dereita co que gobernará en bipartito en Estremadura, pero co que tamén compite electoralmente. E afástao de formulacións como as da Igrexa católica, que aplaude a regularización como "unha medida de responsabilidade política, ética e social". A mesma Igrexa que, na misa solemne do 25 de xullo do pasado xa considerou, con Feijóo nos primeiros bancos da Catedral de Santiago, "inaceptable" usar migrantes como "arma política". A mesma contra a que, nas últimas semanas, intensifica os ataques Donald Trump por non secundar a súa guerra en Irán.