Un condutor que ía como pasaxeiro no Alvia lembra que a formación sobre a liña, na que cada maquinista decidía o seu propio punto de referencia para frear, a recibiron cun tren distinto máis lento e que requiría menos tempo para frear
Antonio Martín Marugán xustifica que ao chegar a Santiago tería outras tarefas, que a chamada era de traballo e o maquinista tiña que atendela, e que non recibiu ningunha instrución de como usar o teléfono corporativo
Os axentes limitáronse a solicitar a Adif e Renfe información para que a remitisen ao xuíz instrutor, pero o secretario do atestado policial admite que descoñecían o funcionamento do sistema ferroviario
Tras a declaración dos dous acusados, a vista retómase con dez policías e co compañeiro que chamou ao maquinista, que primeiro ocultou a chamada e despois presentouse como prexudicado
Andrés Cortabitarte asegura que a liña Ourense-Santiago era “cen por cen segura” e ninguén tiña que paliar o risco dun erro do maquinista máis que o propio maquinista. Na súa declaración no xuízo dá a entender que a súa era unha supervisión formal e non de contido das análises de riscos que facían as empresas de avaliación independente, que no caso da liña Ourense-Santiago non incluíra a curva de Angrois
A plataforma di que “sen obviar” o despiste do maquinista “en cuestión de segundos” hai “moita maior responsabilidade en quen dispón de tempo suficiente e dun equipo de centos de persoas”
Andrés Cortabitarte desvía responsabilidades ao maquinista, a empresa que instalou os sistemas de seguridade e o ministerio
Tras a expectación que provocou a presenza dos dous acusados nesta primeira semana do xuízo, peritos xudiciais e expertos ferroviarios centrarán as seguintes sesións ata que as vítimas comecen a declarar en febreiro
O avogado de Francisco Garzón evidencia eivas na súa formación por parte de Renfe e critica que non se tivese en conta o risco previsible de erro humano que hai na condución dun tren. No accidente do Metro de València, os condenados incumpriran a obriga da lei de prevención de riscos laborais de que “as medidas preventivas deberán prever as distraccións ou imprudencias non temerarias que puidera cometer o traballador”
As viaxes previas á habilitación de Garzón para a liña Ourense-Santiago fíxoas pola vía paralela á do accidente, máis segura, e non recibiu advertencias tras a alerta sobre a curva que outro maquinista lanzou ano e medio antes do accidente. O outro acusado, ex-xefe de seguridade de Adif adiou a súa declaración ata o próximo xoves "afectado" polo intento de agresión que sufriu este mércores polo pai dunha moza morta en Angrois
A maxistrada desbota todo tipo de queixas que demorarían unha vista cuxa primeira xornada comezou co maquinista exposto ás cámaras e rematou co ex-cargo de Adif protexido das vítimas pola policía
Adif enfróntase ao paradoxo de que unha condena do seu ex-director de seguridade limitaría o accidente ao seu erro persoal, mentres que se só é sentenciado o maquinista certificaríase a incapacidade do sistema de paliar o risco previsible que había na curva